Yağmurlu bir Bombay sabahı… Tren istasyonu ve şehir beklediğimizden daha düzenli ve güzel yapılanmış bir şekilde bizi selamlıyor. Uzun tren yolculuğunda ‘Lonely Planet’ten bakarak kararlaştırdığımız otele bizi götürmesi için bir taksiciyle adeta uğraşıyoruz çünkü ne de olsa burası Hindistan, doğal olarak taksici bizi komisyon alacağı tanıdığı bir otele götürmek istiyor. Ancak ısrarlarımızdan yılıyor ve bizi…

Tarih 13 Temmuz oldu ve maceramızı artık, Hindistan’ın güneyine yönlendirme vakti geldi… Kuzey bölgeden ayrılışımız aslında biraz zor oldu çünkü tren bileti ile ilgili ciddi sorunlar yaşadık. Jaipur tren istasyonundaki ‘turist gişesinde’ çalışan görevli ilgisiz ve çok zor anlaşılabilen İngilizcesiyle, kısık sesle sadece iki kişilik yer olduğunu bir kişiyi ‘Wait list’e (bekleme listesi) koyabileceğini…

Klimalı ve hatta bir oturma takımının bile olduğu, geniş ve temiz bir tuvaleti olan otelimizin restoranın da bir kahvaltı ettikten sonra bizi otele getiren Rickshaw’cının bir akrabası günlük bir tur için otelde bekliyor olması bizi şaşırtmadı ve beraber günlük bir tur için yola koyulduk. Jaipur diğer kentlere göre daha geniş bir alana yayılmış olması sebebiyle…

6 Temmuz Jaipur treni saat 17:20 de hareket etti, aslında en ucuz bölümde yolculuk yapmak zorunda olduğumuz için biraz korkuyorduk. Trenlerde küçücük bölümlerde karşılıklı üçer yatak bulunuyor, üç kişisinin oturması ve hatta hepsinin tek tek yatabilmesi gerekirken orada 10 – 15 tane Hintli’nin işgaliyle karşılaşabiliyorsunuz. Ancak Hong-Kong’lu 3 turistle karşılaştık, biraz olsa rahatlıyor insan! Ne de…

Biz, çizilmiş sınırların yanlış, ve toprakları olduğu kadar insanları da sınırladığı düşüncesiyle bir karar verdik. Bu kararı vermemizde ki en önemli dönüm noktası ise ‘zeitgeist’ adlı belgeseldi. Bu belgesel bize aslında dünyanın böyle olmadan da var olabileceğini gösterdi. Dünyayı gezip insanların neler düşündüğünü, neler yaşadığını, uzak coğrafyalardan insanların günümüz dünyasına ne açıdan, hangi gözle baktığını…

Hindistan’a gitmeye karar verme sürecimiz. Konsolosluğa gidişimiz, Aylin Sayın’la buluşmamız ve tüm karar süreci. Aşağıdaki videoda bulabilirsiniz!

Haziran 2011′de başlayan yolculuk. Cebimizde 1.500 TL. Ne görüyorsak onu gösteriyoruz. Ne yaşıyorsak onu yaşatıyoruz. Paramız yetene kadar Hindistan’ı dolaşıyoruz. İnteraktif belgeselciliği hayata geçirerek hem yaşadıklarımızı an ve an size aktarıyoruz, hem de kadrajımızı sizin istekleriniz doğrultusunda kurup merak ettiklerinizi gösteriyoruz!